İshal bir hastalık değil değişik nedenlerle bağlı olarak ortaya çıkabilen bir belirtidir. Çeşitli bağırsak hastalıklarında görülebilen bu belirti bezen bağırsak kanalıyla ilgisi olmayan hastalıklarda ortaya çıkabilir. İshal sulu ve sık dışkılanma durumu olarak tanımlanabilir. Besinlerin bağırsaktan hızla geçmesi sindirim sürecinin tamamlanmasını önler; temel besin maddelerinin emilimi kısmen yada bütünüyle engellenir.

Kronik ishaller genel yada sindirim kanalına bağlı hastalıklar mide ince bağırsak kalın bağırsak karaciğer safra yolları ve pankreas rahatsızlıkları sonucunda gelişebilir. Ne yapmak gerekir akut ve kronik biçimlerde arasında ayrım yapmanın tedavi açısından yararı vardır. Akut biçimler ile kronik ishalin akut döneminde hekimin yapması gerek şey önemli düzeydeki su ve tuz kaybını karşılamaktır. Dışkılama sayısı artıkça sıvı kaybı da artar.
Bu koşullarda vücudun su ve tuz dengesini sağlamak amacıyla damar yoluyla tuzlu su eriyikleri verilir. Çünkü hastanın vücudunda ishalle beraber tuz ve su kalmamıştır. Bunun azalmasına bağlı olarak doktor su ve tuz takviyesi yapar. Daha hafif olgularda tedavi beslenme önemleriyle uygulanır. Açık çay, çiğ elma , yada havuç püresi, pirinç lapası , hafif tuzlu sebze çorbası ile birlikte pirinç suyu verilir. İshal olan kişiye verilmesi doğru olmayan besinler şunlardır. Enginar, lahana, Brüksel lahanası, yeşil fasulye, mercimek, kuru bezelye , kuru fasulye, yeşil biber kişinin yememesi lazımdır. Bunun yerine ıspanak, marul, patates, domates, kereviz, kayısı, ananas, portakal, muz, kavun, elma, şeftali yiyebilir. Ve bol su tüketmesi lazımdır.